Time

Het zinnetje ‘Time is on my side’ blijft maar door mijn hoofd zingen sinds gisteren.

Ik ben aan de wandel langs de Vecht en denk er nog eens over na wanneer ik zo in strijd ben geraakt met het begrip tijd.
Mijn burn-outs hebben me er bewust van gemaakt dat ik tijd mag en moet nemen voor mezelf en voor herstel bij ziekte.

De strijd is onbewust begonnen bij de diagnose van mijn borstkanker, in januari 2015. Daar drong het besef zich keihard aan me op dat levenstijd niet vanzelfsprekend is. Dat er geen onbeperkte hoeveelheid van is.
Om me heen zag ik mensen wel ziek of ouder worden. Ik hoorde verhalen daarover aan en leefde mee. Maar nu was het geen verhaal van iemand anders; ineens is het een script met mijzelf in de hoofdrol. Een hoofdrol welke ik niet kan teruggeven. De film speelt zich af en niemand weet hoe lang het zal duren met als gevolg dat ik daar onzeker over werd. Artsen spelen hun rol en ik doe wat me geadviseerd word. Familie en vrienden staan om me heen en ik voel me gezien en gehoord.

Richting vinden

Maar daarna dan? Hoe dan verder? Hoe zit dat met die tijd? En hoe kan ik daar het vertrouwen weer in terugvinden?

Door te onderzoeken wat mijn gedachten zijn over mijn verlangens, wensen, angsten, mijn belemmerende overtuigingen. Ik heb leren voelen wat ik wil bewaren en wat ik los wil laten wanneer ik verder wil. Dat ik ervoor kan kiezen wat ik meeneem en achterlaat, ieder moment van elke dag. Maar ook door te voelen en accepteren dat de dood erbij hoort. Dat dat het laatste onontkoombare onderdeel is van mijn, van ieders leven.

Het heeft even geduurd maar ik weet nu welke nieuwe richting ik uit wil. Het script is nog niet af gelukkig. Ik heb tijd dus ik schrijf meer en meer zelf mee aan mijn eigen verhaal en hervind mijn balans.

Les Vaux

De komende weken kies ik ervoor om een deel van mijn tijd te besteden aan het trainen voor de beklimming van de Mont Ventoux in Frankrijk. Ik ga samen met nog 500 gelijkgestemden 26 kilometer bergop wandelen om geld in te zamelen voor Les Vaux, één van de mooie onderdelen van mijn reis de afgelopen jaren. Stichting Les Vaux biedt ondersteuning na kanker. Je kunt daar een week lang vakantie houden en tegelijk werken aan het accepteren van kanker. Daar leer je weer te leven met de verschillen tussen het leven voor en na de diagnose. Een wereld van verschil en ook zo ontzettend mooi! Daar ben je samen met ervaringsgelijken. Niets hoeven uitleggen en elkaar toch begrijpen. Een nieuwe start maken met wat er NU is.

En dus: ik stap uit het gevecht, pak de draad weer op en weet: Time is on my side…

Wil je hier eens over praten? Wil je jouw nieuwe richting vinden? Bel of mail me gerust.